verbindjetalenten

30 november 2016
door hilde cornelis
2 reacties

De goed-genoeg-job.

rappelling-755399_1920‘Richt je in je zoektocht naar (ander) werk op de job die goed genoeg is.’

Vaak krijg ik gefronste wenbrauwen wanneer ik dit zeg.  Dan stel ik de vraag:

‘Wanneer zou een job goed genoeg zijn voor jou?’

‘Als ik er genoeg mee verdien.’

‘Aha, en hoeveel is genoeg?’

‘Genoeg om alle kosten te betalen en nog geld over te houden om andere dingen mee te doen.’

‘Hmm nee, dat is goed, maar niet goed genoeg, ik wil geen werk doen wat ik niet leuk vind.’

‘Ja, natuurlijk moet je het werk leuk vinden.’

‘OK, de goed-genoeg-job moet dus voldoende inkomsten opleveren èn leuk zijn. Maar wanneer is een job leuk?’

‘Ah, dat is voor iedereen anders natuurlijk. Iets is leuk om te doen wanneer je er plezier in hebt  en geen stress’

‘Inderdaad. Nog iets? Wil je alleen maar met je job bezig zijn?’

‘Nee, je hebt uiteraard nog een leven buiten je job: je gezin, familie, vrienden, hobbies, …’

‘Ja, en daar heb je tijd voor nodig. De goed-genoeg-job laat daarvoor dus de nodige tijd en ruimte.’

Even de criteria voor de goed-genoeg-job samenvatten

  • Je verdient er genoeg mee. Genoeg is voor iedereen anders, het betekent dat je er al je vaste kosten mee kan betalen (pff, dat zijn er heel wat). Je kan occasionele noodgevallen opvangen, zoals de wasmachine die het begeeft. Na aftrek van al deze kosten blijft er nog budget over voor dingen die je zelf leuk vindt (pff, dat is zo mogelijk nog meer.)

EN

  • De goed genoeg job is een heel leuke job. Je hebt niet het gevoel dat je werkt, maar dat je een fijne tijd beleeft en ervoor betaald wordt.

EN

  • De goed genoeg job laat voldoende tijd, energie en ruimte vrij die je kan besteden aan en invullen met andere leuke activiteiten welke je nodig wil ontplooien.

Eigenlijk is dus het enige dat je de goed-genoeg-job niet kwalijk kan nemen dat niet alles wat je wil uitleven erin aan bod komt.

Is jouw job goed genoeg?

20 november 2016
door hilde cornelis
Geen reacties

De weg is korter als je fietst.

Sinds een jaar begeleid ik langdurig werklozen naar werk. Dit gebeurt in een project dat zich uitstrekt over gans de Noorderkempen. Een gebied dat in het lang en het breed toch een slordige 50km omvat. Gelukkig woon ik halverwege en is de grootste afstand die ik moet afleggen 19km. Eerst deed ik mijn verplaatsingen met de auto. De voordelen daarvan zijn dat je altijd droog zit en radio kan luisteren. Maar ontspannen is dat niet echt, je moet echt wel je aandacht bij het verkeer houden. Bovendien is een parkeerplek niet altijd gegarandeerd en kost het autorijden een aardige duit aan onderhoud, brandstof, verzekering en belasting.
Ik mopperde, wou fietsen maar had na mijn ziekte nog niet helemaal de juiste conditie te pakken. En 38km heen en terug is dan best pittig.
‘Waarom koop je geen elektrische fiets?’ vroeg mijn man.
Wat een goed idee! Dat ik dat niet zelf heb bedacht 😉
Begin dit jaar schafte ik me er één aan.cycling-148956_1280
Toch geraakte ik nog niet goed van start. Dan was het weer te koud, dan voelde ik me weer niet helemaal lekker, dan regende het onophoudelijk. Er was altijd wel iets wat me tegenhield.
In het voorjaar nam ik het ter harte en besloot minstens 3x per week de afstand met de fiets te doen. De eerste keren was dat lastig en wou ik me na 10km omdraaien om thuis de auto te nemen, terwijl ik met diezelfde afstand ook mijn bestemming bereik, dus ik fietste door.
Geleidelijk ging ik van 3x naar 5x per week en in het beste geval trap ik in één week 190km bij mekaar.
Nu kijk ik er tegen op dat ik in de wagen moet stappen omdat het weer het niet toelaat, of omdat ik te veel spullen moet meesjouwen.
Met de fiets duurt de rit 10 minuten langer dan met de wagen, maar de ontspanning begint vanaf het moment dat ik vertrek (en duurt dus 10 minuten langer). Ik kan fietsen naast het kanaal, ik rij op landelijke binnenwegen waar je met de auto niet mag komen. Ik zit in de natuur, adem de frisse buitenlucht en geniet van de alleen-tijd.
Door het fietsen in mijn werkdag in te bouwen geef ik invulling aan mijn behoefte aan fysieke beweging, alsook aan mijn nood aan fysieke en mentale ruimte. Dit zijn stuk voor stuk componenten die op mijn sterke kerntalenten liggen, en die dus dwingend aandacht vragen omdat anders een gevoel van gemis ontstaat.
Ik voel me steeds fitter en energieker worden, en hou de tijd die ik niet in de sportzaal hoef te zitten vrij voor het uitleven van andere sterke kerntalenten.

In het leven werkt traagheid snel, en traag op de fiets kom ik sneller bij geluk!

28 juli 2016
door hilde cornelis
1 reactie

Verbind je, het echoot.

Deze zomer kwam ik terecht bij Barbara Sher, dankzij één van haar boeken ‘Refuse to Choose’ dat ik van een vriendin cadeau kreeg, .
In korte posts zal ik ter inspiratie haar ideeën aanraken. Lees zeker haar boeken als je de kans ziet, vooral voor multitalenten is het echt thuiskomen.

Hier heb je Barbara Sher in haar TED-talk in Praag, eerder dit jaar:
Isolation is the dreamkiller, not your attitude

26 juli 2016
door hilde cornelis
Geen reacties

Wat wil jij later worden?

cocoon-209096_1280Een veelgehoorde vraag voor ieder die in september weer een grote of minder grote keuze moet maken over studie of werk. Jammer genoeg is het niet echt een behulpzame vraag en kan ze behoorlijk verlammend uitpakken. Al zeker voor multitalenten, want die hebben veel op hun verlanglijstje staan.

De vraag is groot en vooraf niet te overzien.

Later: later bestaat niet, er is alleen het nu dat we meedragen. Het leven is een ononderbroken aaneenschakeling van momentopnames. Later kunnen we hierop terug kijken, maar we kunnen niet vooruit kijken naar later. In dat opzicht hebben de Chinezen gelijk: we staan met ons gezicht naar het verleden en met de rug naar de toekomst.

Worden: je hoeft niets te worden, je bent al iemand.

De vraag wat je later wil worden haalt de focus van jezelf vandaan, waardoor je er mogelijkerwijs niet achter komt wat je wil gaan doen.

En dat is al meteen een betere, meer hanteerbare vraag: Wat wil je doen? Wat doe je graag? Wat geeft je plezier? Doe dat!

Wil je veel dingen doen? Kijk dan hoe je ze kan combineren. Werk, studie, hobby. Samen, en in jouw hoogstpersoonlijke mengvorm vullen ze de tijd die je te besteden hebt en geven ze je voldoening op alles wat in jou leeft en uitgeleefd wil worden.

Doe wat je nu graag doet en blijf dat doen, later komt vanzelf op je pad.

27 februari 2016
door hilde cornelis
Geen reacties

Krediet verstrekken en schuld eisen.

hand

Krediet.
Regelmatig hoor ik mensen zeggen: ‘Had ik maar doorgezet om dat diploma te halen.’ Of ‘Hadden we maar een groter huis gebouwd.’
Had ik maar.
Als ik vraag ‘Wat maakt dat je niet hebt doorgezet voor dat diploma?’ of ‘ Waarom heb je geen groter huis gebouwd?’ krijg ik antwoorden als: ‘Ik zat toen in een emotioneel zware periode.’ en ‘Er was geen geld voor een groter huis.’
Je aandacht was dus ergens anders vereist en je hebt prioriteiten gesteld. Je was je daarvan bewust of niet, maar je hebt prioriteiten gesteld.
Je doet namelijk altijd je best met de middelen ter beschikking. Wanneer je later in rustiger vaarwater komt, met meer tijd, steun, geld of andere middelen ter beschikking kijk je met een nieuwe bril terug op wat je niet hebt gedaan. Had ik maar… Achterafgelul! Je geeft jezelf geen krediet.

Schuld.
Al te vaak begin ik aan dingen die ik niet afwerk. Ik schilder een raam, maar laat de schildertape hangen. Ik hark de bladeren op een hoop, maar ruim die hoop niet op.
Deze is een heel hardnekkige en heeft me best wat onderzoek gekost. Vermoedelijk vindt het zijn oorsprong in een patroon dat ik vergat achter te laten: het oordeel van anderen waaraan ik teveel waarde hecht, dat het toch nog beter kan, dat het nog steeds niet zo heel erg bijzonder is wat ik doe. Afgunst natuurlijk, maar empathisch als ik ben, heb ik oor voor de mening van anderen, ben ik gaan geloven dat het toch nooit goed genoeg zal zijn en ben ik me er ook beginnen naar gedragen door niet af te werken. Restschuld. Soms is die groot, soms is die klein, maar hij is er wel.
Alleen zijn er geen schuldeisers meer en is het niet aan de orde om zelf die rol op te nemen.

Ik bedank het schuldeiserspook dan ook vriendelijk en geef mezelf voortaan het krediet dat wat ik nu doe het beste is dat ik kan doen met wat ik nu ter beschikking heb.

5 februari 2016
door hilde cornelis
Geen reacties

Trekken en duwen.

Trekken en duwen.
Sommige mensen hebben trekkracht. Ze nemen initiatief, doen dit zeer autonoom en hebben dat nodig. Ik noem ze trekkers.
Andere mensen hebben duwkracht, ze zien mechanismen en willen er op ingrijpen door te zeggen wat ze zien gebeuren en wat er moet gebeuren om doel te bereiken. Ik noem ze duwers.
Iemand met veel trekkracht verdraagt geen geduw en zal zijn kont tegen de krib gooien, ook al wordt er geduwd in de richting waarin ie wou trekken. En misschien wel net daarom, want waar je geduwd wordt, kan je niet meer trekken. Terwijl je dat precies nodig hebt.
Evengoed kan je niet echt duwen waar atrekken en duwenl behoorlijk getrokken wordt. Een duwer zal inzicht willen verwerven in heersende mechanismen door ze te benoemen en impact willen uitoefenen door aan het stuur te gaan zitten. Want dat heeft een duwer nodig.
Hoe ga jij om met trek- en duwkrachten?
Ben je zelf een trekker of een duwer, misschien zelfs allebei?
Of zit je net zo lief in de kar en laat je met plezier het trekken en duwen aan anderen over?

7 oktober 2015
door hilde cornelis
Geen reacties

Mag het iets meer zijn?

mag het iets meer zijnEr circuleert een persoonlijkheidstest op internet. Eigenlijk is het een testtest, want de uitslag is telkens dezelfde, ongeacht de antwoorden die je gaf op de meerkeuzevragen. Je leest het goed: iedereen die deze test doet, krijgt precies hetzelfde stukje proza te zien. Want, zo schrijft men: Mensen die algemene, vage uitspraken over zichzelf horen of lezen, zijn geneigd om die als raak te beoordelen.

Dat effect is het Forer-effect en zou een verklaring geven voor het succes van bijvoorbeeld horoscopen.

Concreet geeft het aan wat je aan om het even wie kan vertellen zodat die persoon zich gezien voelt, de grootste gemeenschappelijke karakterschets.

Die ziet er als volgt uit:

Je wilt graag dat anderen je aardig vinden en bewonderen. Hoewel je karakter wat zwakheden vertoont, kun je die normaal gesproken goed compenseren. Je hebt een ongebruikt talent waar je niets mee doet. Je straalt discipline en zelfbeheersing uit, maar van binnen ben je nogal eens onzeker. Soms twijfel je eraan of je wel de juiste beslissing hebt genomen of juist hebt gehandeld. Je hebt afwisseling hard nodig en je houdt er niet van om beperkt te worden door regels. Je bent er trots op een onafhankelijk denker te zijn en neemt niet zomaar iets van anderen aan. Uit ervaring weet je dat het niet verstandig is om jezelf teveel bloot te geven. Je kunt extravert, vriendelijk en gezellig in de omgang zijn, maar af en toe heb je er behoefte aan om even alleen te zijn. Sommige verlangens van je zijn behoorlijk onrealistisch. Je vindt het moeilijk om vervelende dingen die in het verleden zijn gebeurd een plekje te geven.

80% tot 90% van de mensheid zou zich hierin gezien voelen.

Laten we nu even met andere woorden –lees, niet zo verbloemd-  hetzelfde zeggen en kijken of we ons nog gezien kunnen voelen.

Je hebt aandacht nodig. Je hebt een sterk karakter wat je zwakheden compenseert. Je bent getalenteerd. Je bent gedisciplineerd en hebt een goede zelfbeheersing, maar je voelt je onzeker. Je denkt goed na voor je een beslissing neemt of handelt. Je focust breed en je handelt autonoom. Je bent ijdel. Je bent een individuele denker. Jij hebt de controle. Je haalt energie uit de interactie met je omgeving, maar ook uit jezelf. Je bent een dromer. Je hebt een onverwerkt verleden.

Hoeveel mensen zouden zich nu nog gezien voelen?

Met de vage uitspraken iets concreter geschreven, zal je kritischer lezen. Allicht ben je niet zo snel geneigd om iets als raak te bestempelen wanneer het als een feit geponeerd wordt en er geen ruimte meer wordt gelaten om zelf de situatie in te vullen. Ooit is om het even welke vage uitspraak wel eens raak voor iedereen.

Ben je daarentegen echt benieuwd naar wat bij je hoort, waarvoor je hart sneller slaat en waarbij je ogen blinken – till the day you drop- en wil je je testresultaten maximaal gepersonaliseerd kennen, dan gaat er niets boven de blueprint van je individueel talenten-DNA

Wat mij betreft, mag het iets meer zijn.