verbindjetalenten

houvast voor vrije geesten

Krediet verstrekken en schuld eisen.

| Geen reacties

hand

Krediet.
Regelmatig hoor ik mensen zeggen: ‘Had ik maar doorgezet om dat diploma te halen.’ Of ‘Hadden we maar een groter huis gebouwd.’
Had ik maar.
Als ik vraag ‘Wat maakt dat je niet hebt doorgezet voor dat diploma?’ of ‘ Waarom heb je geen groter huis gebouwd?’ krijg ik antwoorden als: ‘Ik zat toen in een emotioneel zware periode.’ en ‘Er was geen geld voor een groter huis.’
Je aandacht was dus ergens anders vereist en je hebt prioriteiten gesteld. Je was je daarvan bewust of niet, maar je hebt prioriteiten gesteld.
Je doet namelijk altijd je best met de middelen ter beschikking. Wanneer je later in rustiger vaarwater komt, met meer tijd, steun, geld of andere middelen ter beschikking kijk je met een nieuwe bril terug op wat je niet hebt gedaan. Had ik maar… Achterafgelul! Je geeft jezelf geen krediet.

Schuld.
Al te vaak begin ik aan dingen die ik niet afwerk. Ik schilder een raam, maar laat de schildertape hangen. Ik hark de bladeren op een hoop, maar ruim die hoop niet op.
Deze is een heel hardnekkige en heeft me best wat onderzoek gekost. Vermoedelijk vindt het zijn oorsprong in een patroon dat ik vergat achter te laten: het oordeel van anderen waaraan ik teveel waarde hecht, dat het toch nog beter kan, dat het nog steeds niet zo heel erg bijzonder is wat ik doe. Afgunst natuurlijk, maar empathisch als ik ben, heb ik oor voor de mening van anderen, ben ik gaan geloven dat het toch nooit goed genoeg zal zijn en ben ik me er ook beginnen naar gedragen door niet af te werken. Restschuld. Soms is die groot, soms is die klein, maar hij is er wel.
Alleen zijn er geen schuldeisers meer en is het niet aan de orde om zelf die rol op te nemen.

Ik bedank het schuldeiserspook dan ook vriendelijk en geef mezelf voortaan het krediet dat wat ik nu doe het beste is dat ik kan doen met wat ik nu ter beschikking heb.

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.